Yine uykunun hiçbir şekilde bana uğramadığı saatleri, uykunun hasretiyle geçiriyorum, neredeyse 3 saattir bir sağıma bir soluma durmadan dönüp duruyorum. Dönüşlerimin bir sonuca bağlanmasını beklemek yerine uykunun bana ihtiyacı olmadığına karar verdim. Kalkıp birkaç kelime daha öğrenmek için laptopun başına geçtim. Saat şu an çok daha yavaş ilerliyor. Az önce dönerek fark etmeden geçirdiğim 3 saatin şu an her dakikasını hissederek yaşıyorum. Belki de bedenim beni benden daha iyi tanıyordur.
Kendimi daha iyi tanımalıyım. Kendimden başka neyim var ki?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder